خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی رخ عاشق فریبت در دو چشمم خواب نیستبحر عشقت را نمی‌دانم چرا پایاب نیست
۲
از سر و سامان برآمد از غم عشقت دلمدر جهانم لاجرم جز درد دل اسباب نیست
۳
موج بحر روز هجرانت مرا از سر گذشترحمتی هرگز تو را بر حال این غرقاب نیست
۴
در شبان تیرهٔ زلفت گرفتارم بتازآنکه از روی دلارایت مرا مهتاب نیست
صفحهٔ ۱ از ۲