خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز لطف تو جانا به جهان هیچ کسم نیستفریاد رسم زود که فریادرسم نیست
۲
چون بلبل شوریده منم عاشق رویشدر بندم و نالان و خلاص از قفسم نیست
۳
از جان به هوای سر کویت شب و روزمجز دیدن روی تو به عالم هوسم نیست
۴
از محنت هجران تو چون جان به لب آمدبر دولت وصل تو چرا دسترسم نیست
صفحهٔ ۱ از ۲