خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را به غیر لطف تو شاها پناه نیستزیرا که بنده‌ای چو من و چون تو شاه نیست
۲
چون پایمال عشق شدم در غم فراقآخر چرا به وصل تواَم دستگاه نیست
۳
دردم به دل رسید چرا ای طبیب منیک دم به سوی خسته دلانت نگاه نیست
۴
ما را ز دست هجر تو سرمایه در جهانجز خون دیده بر رخ و رنگ چو کاه نیست
صفحهٔ ۱ از ۲