خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کیست که جانش ز غمت خسته نیستکیست که دل را به رخت بسته نیست
۲
چون قد و بالای تو سروی دگربر لب سرچشمهٔ جان رسته نیست
۳
نقش رخت می‌نرود از دلمزنگ غم عشق تو سر بسته نیست
۴
روی به درگاه نیازش بمالدر بزن ای دل که دری بسته نیست
صفحهٔ ۱ از ۲