خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا ز حضرت تو دوری اختیاری نیستگناه من چه همانا ز بخت یاری نیست
۲
چو بخت یار نباشد چه سود سعی دلابرو که چارهٔ تو غیر بردباری نیست
۳
اگرچه ساختهام با جفای گردش دهرز چرخ ناسره امکان سازگاری نیست
۴
اگرچه سرو صفت گشتم از جهان آزادمرا ز بندگی دوست رستگاری نیست
صفحهٔ ۱ از ۲