خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلارام مرا یارب بقا بادهمه میل دلش سوی وفا باد
۲
به الهامش وفا در خاطر اندازز یاد او هرچه بگذارد جفا باد
۳
اگرچه کس نخواهد روزی تنگدهان تنگ او روزی ما باد
۴
ز روی خوب یارم چشم دشمنچو خوبی از وفا دایم جدا باد
صفحهٔ ۱ از ۳