خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچ کس در غم ایام چو من خوار مباداینچنین خسته جگر بی دل و بی یار مباد
۲
چون من سوختهٔ خسته جگر هیچ کسیدر شب محنت هجر تو گرفتار مباد
۳
من ز غم خوارم و غمخوار ندارم چه کنمدر ره عشق تو کس چون من غمخوار مباد
۴
چون بجز لطف تو ای دوست مرا یاری نیستجز غم عشق تواَم در دو جهان کار مباد
صفحهٔ ۱ از ۲