خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی زیبای تو گر بر ماه تابان بگذردشرم دارد از رخت افتان و خیزان بگذرد
۲
گر ببیند عکس رویت پادشاه نیمروزاز شعاع روی تو حیران و سوزان بگذرد
۳
مار افعی گر ببیند زلف پُر تاب تو راتاب در جانش فتد پیچان و بی جان بگذرد
۴
غمزه و چشم تو با ابرو چو دیدم عقل گفتدل سپر کن کاین زمان مانند پیکان بگذرد
صفحهٔ ۱ از ۳