خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک دم نگار ما نظری سوی ما نکردرحمی به حال زار من مبتلا نکرد
۲
گفتم وفا کند به غلط با من آن صنمبرگشت از وفا و به غیر از جفا نکرد
۳
شرمش نیامد از من دل خستهٔ حزینگویم که آنچه بود که آن بی وفا نکرد
۴
سلطان حسن بود از آن رو وفا نداشتاز روی مرحمت نظری بر گدا نکرد
صفحهٔ ۱ از ۲