خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردم ز وصل دوست به درمان نمیرسدواین تیره روز هجر به پایان نمیرسد
۲
جانم به لب رسید ز دست جفای خلقواین طرفه تر که شرح به جانان نمیرسد
۳
یک لحظه نگذرد که دل خسته مراصد تیر از فراق تو بر جان نمیرسد
۴
ما جان نهادهایم به راه غمت ولیکما را گناه چیست چو فرمان نمیرسد
صفحهٔ ۱ از ۳