خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش باشد ار آن دلبر جانانهٔ ما باشددر بحر غم عشقش دردانهٔ ما باشد
۲
بر رغم بداندیشان آخر چه شود کز لطفآن جان جهان یک شب در خانهٔ ما باشد
۳
شادی نبود ما را جز با شب وصل توگویی که غم عشقش همخانهٔ ما باشد
۴
بیگانه شدم از خویش تا با تو شدم پیوندزآن رو که بجز عشقت بیگانهٔ ما باشد
صفحهٔ ۱ از ۲