خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر عاشقان رویت چندین جفا نباشدزین بیش جور کردن بر ما روا نباشد
۲
ما بر جفایت ای جان یکباره دل نهادیمزان رو که دلبران را هرگز وفا نباشد
۳
عهدی که کرد با من بشکست همچو زلفشکردن خلاف عهدش آیین ما نباشد
۴
خالی نگشت هرگز یاد تو از ضمیرموز دیدهام خیالت یک دم جدا نباشد
صفحهٔ ۱ از ۲