خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرم ز حال بپرسی دمی غریب نباشدورم به وصل نوازی شبی عجیب نباشد
۲
ز گلستان وصالت به غیر خار فراقبگو چرا من بیچاره را نصیب نباشد
۳
به شوق آن رخ چون گل اگر هزار بودبه زاری من دلخسته عندلیب نباشد
۴
مگر به دولت وصلش دل من مسکینز هجر دوست به کام دل رقیب نباشد
صفحهٔ ۱ از ۲