خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا ز وصل تو کامم روا نمی‌باشدچرا به بخت مَنت جز جفا نمی‌باشد
۲
پیام من که رساند به یار مهرگسلرسول من چه کنم جز صبا نمی‌باشد
۳
بگو به هجر تواَم خون دل ز دیده برفتبه غیر مردمکم کس گوا نمی‌باشد
۴
دوای درد من ای جان نمی‌کنی چه کنمبه دست بنده به غیر از دعا نمی‌باشد
صفحهٔ ۱ از ۲