خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد ما را دوا تواند بودزان جفاجو وفا تواند بود
۲
دلبر از این دهان شیرینتکام جانم روا تواند بود
۳
حالت درد ما که عرضه دهدپیش او جز صبا تواند بود
۴
گوید آن دردها که بر دل ماستنازنینا روا تواند بود
صفحهٔ ۱ از ۴