خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا خیال تو تا در ضمیر خواهد بودگمان مبر که ز عشقم گزیر خواهد بود
۲
هوای مهر دل من ز جان و دل شب و روزمدام در پی ماه منیر خواهد بود
۳
من از جفای تو روی از درت نگردانمکه هرچه دوست کند دلپذیر خواهد بود
۴
مرا به ماه و ستاره نظر کجا باشدچو در خیال من آن بی نظیر خواهد بود
صفحهٔ ۱ از ۲