خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر آید نسیمی ز سوی نگارکنم جان و دل بر نسیمش نثار
۲
دماغم بیاساید از بوی اوجهان تازه گردد به باد بهار
۳
بهار آمد و باد نوروز بازبیاورد بویی چو مشک تتار
۴
چه مشک و چه عنبر چه کافور و گلبود همچو بوی سر زلف یار
صفحهٔ ۱ از ۵