خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا با گل بگو از من دگر بازبه بستان آمدی با برگ و با ساز
۲
ربودی دل به دستان از بر مادرآمد بلبل خوش گو به آواز
۳
به عشق روی گل سرو از چمنهاخرامیدند باری از سر ناز
۴
که تا گل سرو بیند سرو در گِلکند نرگس ثنای خویش آغاز
صفحهٔ ۱ از ۳