خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل خسته برو بر در آن یار مترسور چو خاک رهت آن دوست کند خوار مترس
۲
کارت ارچه چو سر زلف بتان آشفته‌ستبار بر دل منه ای خسته ازین کار مترس
۳
تو که جویای گل خوش نفس خوش بوییگل به دست آر و به دامن کن و از خار مترس
۴
یار اگر یار بود با من مسکین ای دلدل قوی دار خدا را و ز اغیار مترس
صفحهٔ ۱ از ۲