خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مرا خیل خیالت هم نفسجز خیالت خود نمی‌خواهیم کس
۲
از خیالم تن خیالی گشته استاز وصالم یک شبی فریاد رس
۳
یاد ما نگذشت یک شب در دلتعیب نبود هیچ دریا را ز خس
۴
گر تو را صبرست از ما سالهادر جهان ما خود تو را داریم بس
صفحهٔ ۱ از ۲