خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو جوری می‌کنی بر من ز حد بیشمکن زین بیش و از آهم بیندیش
۲
مرا ریشست دل از جور ایامتو هم بر ریش من جانا مزن نیش
۳
نمک از لب مزن بر ریش جانمنمک مشکل توان زد بر سر ریش
۴
بیا ای عید روی ماهرویانکه تا قربان شوم هر دم درین کیش
صفحهٔ ۱ از ۲