خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به تلخی شب هجران و بامداد وصالبه هر دو نرگس جادوی دوست و آن خط و خال
۲
بدان دو زلف پرآشوب فتنه انگیزشبدان دو ابروی پیوسته‌اش به شکل هلال
۳
به آتش رخ چون لاله رنگ دلبر منبدان دهان گهربار او چو آب زلال
۴
که در فراق تو جانا جهان نمی‌بینممرا ز جان و جهان بی رخ تو هست ملال
صفحهٔ ۱ از ۳