خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من بی دل چه کنم پیشِ که گویم غم دلکه ز عشق تو بجز غصّه ندارم حاصل
۲
ای صبا حال دل من بر دلدار بگویکه جهانی ز غم عشق تو شد لایعقل
۳
غافل از یاد تو یک لحظه نیم تا دانیزینهار از من دلخسته نباشی غافل
۴
طمع دانه کند مرغ که در دام افتدورنه در دام غم و غصّه نیاید عاقل
صفحهٔ ۱ از ۲