خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان فدای راه عشقش کرده‌امدل چو زلف او مشوّش کرده‌ام
۲
آرزو دارم که گیرم در برشراستی اندیشه خوش کرده‌ام
۳
من به بوی زلف عنبربار اواز نسیم صبحدم غش کرده‌ام
۴
من بدان کیشم که قربانش شومتا نپنداری که ترکش کرده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲