خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی روی تو نیست خورد و خوابمپیوسته ز هجر در عذابم
۲
بر خاک نشسته‌ام ز جورتوز دیده ز سر گذشت آبم
۳
بگذشت فغان من ز گردونوز کبر نمی‌دهی جوابم
۴
از تاب دو زلف پیچ در پیچای دوست برفت هوش و تابم
صفحهٔ ۱ از ۳