خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا گشتی چنین غافل ز دردمنکردی رحمتی بر روی زردم
۲
نکردی جز جفا بر من نگارابگو غیر از وفاداری چه کردم
۳
ندادی کام ما یک دم ز وصلتبسی خون جگر در عشق خَوردم
۴
مرا از دیده و دل حاصلی نیستبه غیر از آب گرم و آه سردم
صفحهٔ ۱ از ۲