خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا من آرزوی یار دارمهوای کوی آن دلدار دارم
۲
بتم گرچه ره دیدار دربستهنوز اندیشهٔ دیدار دارم
۳
اگرچه چشم بختم ماند در خوابدو دیده در غمش بیدار دارم
۴
نه در هجرش شکیبایی توانمنه با دردش کسی غمخوار دارم
صفحهٔ ۱ از ۳