خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر رویش میان جان دارمراز او تا به کی نهان دارم
۲
در فراق رخ تو از دیدهچند خون جگر روان دارم
۳
خود نگویی که از جفا تا کیبر سر کوی تو فغان دارم
۴
گرچه کردی کناره از سر مادل و جان با تو در میان دارم
صفحهٔ ۱ از ۳