خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دوست نظر کن ز سر لطف به کارمچون در دو جهان غیر تو امید ندارم
۲
گر بی تو برندم به بهشت ای بت دلخواهدر هر دو جهان ناله و فریاد برآرم
۳
در خاطرم اینست که در عشق تو جاناتا سر بوَدَم دست ز دامانت ندارم
۴
گر خود سرم این مایه سوداست بر او خوشبی رای تو ای دوست سر خویش ندارم
صفحهٔ ۱ از ۲