خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ندارم بی تو برگ جان ندارمغم عشق تو را پنهان ندارم
۲
خبر داری که در شبهای تاریبه درد عشق تو درمان ندارم
۳
غم تو آتشی در جان ما زدبگو چون ناله و افغان ندارم
۴
اگر عالم سراسر حور باشدبجز میل رخ جانان ندارم
صفحهٔ ۱ از ۲