خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا جانا که جانت را بمیرموگر میرم به جان منّت پذیرم
۲
اگر بر خاکم افتد سایه توبرآرم دست و دامانت بگیرم
۳
دل از هجران به جان آمد که از جانگزیرم هست و از تو ناگزیرم
۴
خلاص من مجویید ای رفیقانکه من در قید مهر او اسیرم
صفحهٔ ۱ از ۳