خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر، نه وصل تو باشد جهان نمی‌خواهمچه جای هر دو جهانست جان نمی‌خواهم
۲
اگر، نه روی تو بینم چه حاصل از دیدهوگر، نه ذکر تو گویم زبان نمی‌خواهم
۳
اگر، نه سرو روان قد تو را بینمبه جان دوست که در تن روان نمی‌خواهم
۴
اگر قدت به بر آید مرا شبی صنمابه بوستان گل و سرو روان نمی‌خواهم
صفحهٔ ۱ از ۲