خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارا ز هجر تو دل خستهایمدو دیده به وصل تو دربستهایم
۲
ز بند همه چیز برخاستیمبه محراب ابروت پیوستهایم
۳
ز زنّار زلفت حذر کردهایمبه امّید وصل تو بنشستهایم
۴
دل خستهٔ ما پر از مهر تستکه مهر از همه خلق بگسستهایم
صفحهٔ ۱ از ۲