خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از مادر دهر تا بزادیمجان در سر مهر او نهادیم
۲
تا دل به دو زلف یار بستیماز دیده دو جوی خون گشادیم
۳
از روی هوا چو مرغ زیرکدر دام بلای دل فتادیم
۴
ای کاج ز مادر زمانهدر عشق بدین صفت نزادیم
صفحهٔ ۱ از ۲