خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم و ابرویی که او دارد که دارد در جهانکس میندازد بدین شیوه چنین تیر از کمان
۲
نرگس از شرم دو چشمش سر فکنده در چمنگل چو رنگ روی او کی بشکفد در بوستان
۳
سرو اگر بالای او بیند به رعنایی دگراو ز رشک قامتت چون بگذرد در گلستان
۴
غمزهٔ او را چو دیدم روز اوّل گفتمشتا چه آمد بر سرم زین فتنهٔ آخر زمان
صفحهٔ ۱ از ۳