خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگشای در رحمت بر روی من مسکینبَردار ز لطف خود غم را ز دل غمگین
۲
غمگین دل بیچاره بی کس شد و سرگردانتا چند چنین باشی سرگشته دمی بنشین
۳
بنشین ز هوس تا کی در گرد جهان گردیفارغ شو ازین معنی وین عرصه دمی برچین
۴
بر چین سر زلفش پر چین شده این دلهاچون بلبل شوریده بر روی گل رنگین
صفحهٔ ۱ از ۳