خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا تو حال دل خسته با نگار بگوحدیث روز غم ما به غمگسار بگو
۲
اگر ملول نگردد ز من بپرس نهانو گر بپرسدت از من به آشکار بگو
۳
که بی وصال تو جانم به لب رسید ز غمبیا به غور دلم رس تو زینهار بگو
۴
بگو که ای بت سیمین عذار سنگین دلمرا به درگه تو از چه نیست بار بگو
صفحهٔ ۱ از ۲