خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا خود را به مهرویی چه بندیمرا حیران و سرگردان پسندی
۲
چنین زار و نزارم در فراقشبگو تا کی به عشقش کار بندی
۳
یقین تو بار نابی از در دوستکه همچون آهوی سر در کمندی
۴
صبا از ما بگو با آن ستمگرنگویی در پی آزار چندی
صفحهٔ ۱ از ۲