خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر مرد رهی ز رهروان باشدر پردهٔ سر خون نهان باش
۲
بنگر که چگونه ره سپردندگر مرد رهی تو آن چنان باش
۳
خواهی که وصال دوست یابیبا دیده درآی و بی زبان باش
۴
از بند نصیب خویش برخیزدربند نصیب دیگران باش
صفحهٔ ۱ از ۳