خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو تا کی با من مسکین نسازیبه زاری در غم هجرم گدازی
۲
من از غم گر نسوزم پس چه سازمتو با من گر نسازی با که سازی
۳
نیاز من نمی‌دانی که چندستکه از من وز چو من صد بی نیازی
۴
نیابی در جهان چندانکه جوییچو من ثابت قدم در عشقبازی
صفحهٔ ۱ از ۲