خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماییم و غم عشقت و خوابی و خیالیوز ماه رخت گشته تنم همچو هلالی
۲
با محنت هجر تو شب و روز قرینمتا با تو کجا دست دهد روز وصالی
۳
با خیل خیال تو بود انس دلم راگر خاطر محزون کُندم دفع ملالی
۴
حال دل من عرضه دهی پیش نگارمای باد صبا گر بوَد آنجات مجالی
صفحهٔ ۱ از ۲