خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بده ساقی تو جام ارغوانیز دست غم مگر بازم رهانی
۲
تن مسکین من از درد عشقتگرفته چون دو چشمت ناتوانی
۳
به هرزه در سر کار تو کردممن خسته جگر جان و جوانی
۴
به لعل دلکشش گفتم خدا رابیا بوسی بده تا جان ستانی
صفحهٔ ۱ از ۲