خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به چوگانم ز خود رانی چو گویکی بگردانم من از روی تو روی
۲
واپس آیم باز در پات اوفتمچون توانم بودن آخر کم ز گوی
۳
تا به کی در جست و جوی وصل تومی روم افتان و خیزان کو به کوی
۴
ای صبا گر می‌توانی لطف کنحال زارم را به جانان بازگوی
صفحهٔ ۱ از ۳