خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماهیست نشسته به سر مسند شاهیمی‌نازد و پیداست از او فرّ الهی
۲
از ملک جهان کام دلت جمله روا باددر دامن مقصود تو باد آنچه تو خواهی
۳
پشتم به تو گرمست و دلم با غم تو خوشزان روی که ما را به جهان پشت و پناهی
۴
تشبیه بنفشه به سر زلف تو کردمباری خجلم نیک از آن روی سیاهی
صفحهٔ ۱ از ۲