خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گذشت حسن نگارم ز حد زیبایینماند در دل تنگم از آن شکیبایی
۲
بتیست گل رخ مه روی لیک بد مهرستبه سان ماه، رخش شب رُویست هر جایی
۳
چو سرو بر لب جویست رُسته بر دل مانشسته بر سر راهیم تا تو باز آیی
۴
ستمگرا مکن این جور بر من مهجورکه نیستم پس از این بر جفا توانایی
صفحهٔ ۱ از ۲