خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زلف تو شبی خوش وانگه به روز حاصلخورشید را ز رشکت صد گونه سوز حاصل
۲
هر تابش مهت را مهری هزار در سرهر تیر ترکشت را صد کینه توز حاصل
۳
ماهی در درجت هر یک چو روز روشنماهی که دید او را سی و دو روز حاصل
۴
روی تو بود روزی خطت گرفت نیمیملکی ز خطت آمد در نیمروز حاصل
صفحهٔ ۱ از ۲