خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صیقل دیده تر گوشه دامان باشدروزن خانه دل چاک گریبان باشد
۲
دل چو کامل شود از عشق نگیرد آرامبی قراری هنر گوهر غلطان باشد
۳
آشیان، بلبل تصویر چه داند ز قفسشادی و غم بر حیرت زده یکسان باشد
۴
صید در دام کند وحشت و حیرت دارمکه دلم جمع در آن زلف پریشان باشد
صفحهٔ ۱ از ۲