خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارینا دل پر درد من بیندل پر درد غم پرورد من بین
۲
سوارا در پیت افتاده گردمنگاهی از قفا کن گرد من بین
۳
ره آوردم بجز دست تهی نیستکرم فرما و راه آورد من بین
۴
مرا در گوشه غم فرد بنگرنگارینا رقیبان گرد من بین
صفحهٔ ۱ از ۲