خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتند همرهان و تو در فکر منزلیآه این چه غفلتست دریغا که غافلی
۲
از دود آه سوختگان باش برحذراندیشه کن مباد نهی داغ بر دلی
۳
مشکل ز کار تا نگشائی تو، خلق رامشکل ترا ز کار گشایند مشکلی
۴
کشتی فکنده ایم بدریای بی کنارما را مگر بگوش رسد نام ساحلی
صفحهٔ ۱ از ۲