خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۱۳
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سروی که بر مهش ز شب تیره چنبرستلؤلؤش زیر لعل و گلشن زیر عنبرست
۲
پرورده سپهر ستم پیشه شد به حسنزین روی عشوه ده چو سپهر ستمگرست
۳
زیر شکنج زلفش و در شکرین لبشصد فتنه مدغم است و دو صد نکته مضرست
۴
گر ریختم سرشگ چو سیمو سمن ز چشمزیبد که دوست سیم سرین و سمنبرست
صفحهٔ ۱ از ۱۳